Vrijdag 27 januari 2012

De groep van Canazei vertrekt van Leiderdorp ,na natuurlijk eers van koffie, een plas en een hamburger bij Mac Donalds genoten te hebben, zeker voor de mensen uit Zeeland, want die hebben er al een rit opzitten.
Het inladen ging weer heel vlot, twee uitermate competente chauffeurs, die behalve heel snel de boel in orde hadden en er ook nog vriendelijk bij bleven lachen. (wat een rot werk).
Dan een plaatje in de bus, maar je gelooft het of niet, iedereen wil blijkbaar alleen zitten, dus het tasje en het dekentje al klaargelegd. Als je dus rustig blijft wachten, heb je kans dat je niet naast je vriendinnetje kan zitten. Maar we kennen elkaar, doen wat voor elkaar, dus alles komt goed!
Vijf voor zeven vertrek, prachtig op tijd. De temperatuur van 5 tot 1 graad, in de bus een ietsje warmer. Plastic tasje aan de leuning en dan het eerste rondje koffie met een ministroopwafeltje:maar lekker…..
Onderweg zo tegen half twaalf de eerste en de laatste stop van vandaag. FF plassen allemaal. Bij terugkomst in de bus, wordt er een rijbewijs in de lucht gehouden, gevonden door een andere buitenlandse chauffeur. Het rijbewijs komt uit Lisse:
Ja, Hans, je hebt weer geluk met oplettende chauffeurs, jij je rijbewijs terug , maar zo verbouwereerd dat hij vergat ‘dank je wel’ te zeggen. Foei toch.. Onderweg een beetje sneeuw op de autobaan bij Würzburg, maar dat geeft geen problemen. Aan het ontbijt om 10.00 uur. Wat wil je nog meer.
Iedereen is weer in de weer om de kamer zo vlug mogelijk te betreden en de skibroeken er uit te hijsen. Om 12 uur zo ongeveer iedereen weg, met skipas, want het blijkt dat we allemaal een 8-daagse pas hebben en dat moet er toch weer uit komen, nietwaar??
Ja, hoe hebben jullie medeverenigingsleden het dan afgebracht? Willem alweer gevallen op de zwarte piste, de Chiampac, Jannie vond het al de slechste dag van de week, Johan was letterlijk de weg kwijt, heeft vier bussen afgewacht uit Alba maar heeft toch aan het supereinde weer een bekende gevonden.
Nicoline en Jos zaten Katwijks te leren aan de dinertafel(voor het eerst mee met de RSKIVER. Hebben het fijn gehad met Hans, Ellen, Paul ,Lex. De laatste afdaling was niet voor “watjes”Hans Verkuylen, op zijn knietjes naar de lift, toen hij de zwarte zag.
Anton gaat morgen schrijven over zijn belevenissen, nadat hij 10 jaar niet op de ski’s had gestaan. Ik ga nu aan de cappuccino,en dan lekker vroeg slapen. Jullie thuis ook welterusten hoor..
Groetjes van Ivonne

Zondag 29 januari 2012

Maandag 30 januari 2012

Is de zaterdag nog een bewolkte dag, zondagmorgen schijnt de zon volop, de lucht is stralend blauw, kortom het beloofd een schitterende dag te worden.
Ontbijt op tijd en om negen uur verzamelen bij de skibus. Vandaag ligt er een langlaufloipe door het dorp, die komt natuurlijk precies lang ons hotel. De skibus vertrekt dus van ergens anders maar om zo rond 9.15 staat toch de gehele groep bij de lift.
Gezamenlijk naar boven en wie doet wat? Een groep van 13 personen, een groep van 14 personen en wij blijven over met een groep van 6 personen. Wij zijn in dit geval: Paul, Willem, Wim, Janny, Ellen en Inge.
Wij gaan op weg om de Sellaronda te doen en volgen de groene richting, dus tegen de klok in. Arrabba, de doorsteek door het dorp, en weer voort.
Het gaat snel, soms supersnel, maar wat wil je. De lucht is blauw, de pistes zijn breed, het is niet druk en DE ZON SCHIJNT.
We drinken koffie in Passo Garden. Als wij even later over de lunch praten zegt Ellen: dat kan nog wel wachten. Maar later ontdekken wij haar geheim, ze heeft een heel krentenbrood op zak.
In de liften natuurlijk de gebruikelijke taferelen, verhalen, bijzondere gebeurtenissen en af en toe een schuine bak. Kortom echt op zijn Hollands, buitengewoon gezellig.
Bij Saslong gaan wij van de ronde af om naar Christina te gaan om daar dat gebied nog even mee te nemen. Wij skien de superlange afdaling van 10 kilometer (voor de kenners, zonder een keer stoppen) Maar dan doet er zich toch een probleempje voor. Paul is onbekend met het fameuze restaurant van Anna met haar exclusieve appeltaart maar ja, je kan niet alles hebben.
Paul weet echter wel een ander restaurant en daarmee maakt hij alles weer goed.
Inderdaad de luch is prima alleen loopt Willem tegen een klein probleempje aan, eventjes doet helemaal niets het meer maar op wonderbaarlijke wijze is 5 minuten later alles weer in orde.
Het is inmiddels wel drie uur. Wij skieen het laatste stuk en om 16.15 nemen wij de Belverdere lift naar het dorp. Onder aan de lift staat keurig de bus van het hotel te wachten. Als wij in Hotel Diana aan de bar de anderen ontmoeten en genieten van ons welverdiende drankje komen natuurlijk de grote verhalen .
Moe maar voldaan bedanken wij elkaar voor de superleuke dag en gaan wij ons opmaken voor het diner.
Wordt vervolgd en tot morgen.
Willem en Enge

Via de tennishal naar Canazei

Door de enthousiaste verhalen van Willem van der Meent, mijn tennismaat, kwam mijn belangstelling voor een skivakantie weer boven.
Maar dat deze wens al zo snel in vervulling zou gaan, had ik niet durven dromen; Uitgaande van deelname een volgend seizoen, kwam er plots een plaatsje vrij voor de reis naar Canazei.
De beslissing was snel genomen. Skipak en schoenen kon ik lenen van mijn zoon en het skiën zou geen probleem zijn. Het was toch nog in 1995 dat ik had geskied!!! Dus dat moet lukken. Na een rechtstreekse busreis met 1 stop bereikten wij zaterdag om 9.30 uur Canazei.
Ook hier weer een verrassing; de kamer was al beschikbaar en als extra bonus een derde persoon op de kamer. Erg gezellig trouwens.
Snel skipak en schoenen te voorschijn en onder deskundige leiding van Elise en Bram naar de piste. Na aankomst op de piste bleken mijn handschoenen de lift wel erg leuk te vinden en kozen zij direct voor de retourrit. Heerlijk zo’n nieuw lid. Maar onder de geruststellende leiding van Elise en Bram kwamen de handschoenen toch weer boven ( de sneeuw).
De 1e trip kon beginnen. Nou dat heb ik geweten, nog nooit heb ik zo hard gewerkt en wat zijn die anderen goed! Na overleg met de directie, Elise en Bram, en de ondernemingsraad, zijnde alle reisgenoten, kwam het advies om toch maar een paar lesjes te nemen.
Gezegd dient te worden dat zowel Elise als Bram en alle anderen van de groep mij fantastisch hebben opgevangen, dank daar voor.
Vandaag de eerste les gehad en ik krijg warempel al weer een beetje praatjes.
Door het mooie weer, de goede reisbegeleiders en alle leden van de groep belooft het een heerlijke week te worden.
Met vriendelijke groet,
Anton Nell

Dinsdag 31 januari 2012

Woensdag 1 februari 2012

Vandaag afscheid genomen van Janny en Willem. Zij vertrokken vandaag helaas met het vliegtuig naar Nederland na een vervelende val van Janny.
Met een groepje van 6, te weten: Tineke, Frits, Frans, Lex, Yvonne en ik (Lia) besloten we op deze winderige koud beginnende dag richting Monte Pana te skieen. Onderweg zag Lex ineens het licht en hij skiet nu weer als vanouds over de pistes.
Bij Campitello een aantal liften genomen Er werd een stier op de piste gesignaleerd. Dit moesten we verkennen. Hij bleek echter van kunststof te zijn. Achter de stier bleek een leuke hut : Friedrich August, een biologisch restaurant te zijn., waar ze heerlijke tiramisu hadden bij de koffie.
Daarna weer op de skies ontdekten we een skitunnel, natuurlijk moesten we daar doorheen, een ervaring op zich. Bij Champignoi een aantal heerlijke pistes gecarved.
Door naar Monte Pana, het weer werd steeds mooier, maar het bleef koud. Tijd voor de lunch, op naar Comici, helaas erg druk en minimaal een half uur wachttijd voor een tafel, dus door naar het volgende restaurant; Valonga.
Het was inmiddels gaan sneeuwen, en ook bij dit restaurant wat het erg druk. We besloten buiten in de sneeuw te eten. Dat was wel koud, maar een snelle bediening en goed eten. Helaas waren we hier te vroeg voor het happy hour, dit was nog net niet begonnen.
Het werd kouder, de handen werden gewarmd onder de handdroger bij de toiletten. Na deze koude lunch door naar Canazei.
Na de bosafdaling nog gezellig de apresskitent ingedoken waar ze heerlijke Gluhwein en Aperolspritze voor ons hadden. Een mooie afsluiter.
Terug naar het hotel met onze hotelbus die elke dag voor ons klaar staat bij de gondel, lux hoor.
Voor de liefhebbers had Lex de sauna gereserveerd, altijd goed voor de spiertjes.
Lia

Donderdag 2 februari 2012

Na een wat aarzelend begin gaan wij om 9.00 op weg naar Ospizio Di S Croce, 2043 meter ofwel het Heilig Kruis. Zo mogelijk van uit Canazei bezien het punt welk het verst verwijderd is, dus dit wordt een dag van doorgaan.
Als wij bij skistation Belverdere boven komen staat er ook een aarzelend zonnetje en op de top veel wind. Wij duiken de berg af richting Arabba. Na de wandeling door het dorp gaan wij verder richting Passo Campolongo. Voor de kenners, wij volgen de groene route, tegen de klok in.
Bij Corvara discussiëren wij over wel of niet koffie. Wij besluiten door te skiën naar La Villa. Daar drinken wij om 11.30 koffie.
Soms is er een schraal zonnetje. De sneeuw is uitstekend. Het sneeuwt overigens af en toe lichtjes en deze sneeuw zorgt voor klein laagje op de alom aanwezige bomen. Het begint zelfs al een beetje feeëriek te worden.
Wij nemen nog een paar liften en komen tenslotte aan boven bij lift 61. Als je denkt dat je er dan bent, mooi niet.
Er volgt nog een klim van zo’n 150 meter naar het kerkje, ons doel van vandaag. Skies meegenomen op de klim omhoog, dan hoeven wij op de terugweg in ieder geval niet weer te lopen. Opeens staan wij voor het kerkje. Wij wandelen naar binnen en verbazen ons erover hoe die Italianen het voor elkaar krijgen om zo’n sfeer te creëren. Best wel een beetje devoot en vooral veel pracht en praal. De vloer is spekglad maar zonder ongelukken (en zonder vloeken) verlaten wij de kerk en skiën wij weer verder, op weg naar de lunch.
Eerst terug naar Corvara middels een paar prachtige afdalingen en op naar Jimmyz alwaar wij de lunch gebruiken. Tijdens de lunch ontmoetten wij nog een ander groepje uit onze skigroep die dezelfde route hebben genomen. Wij wisselen onze belevenissen uit en na de lunch gaat ieder weer zijns weegs.
Het wordt inmiddels flink kouder en op de toppen staat een behoorlijke wind. Als wij even later nog een ijsplaat van zo’n 150 meter overwinnen komen wij al aardig in het gebied van Canazei en zo rond 16.30 staan wij onder aan de lift bij Belverdere. Het busje van het hotel staat reeds te wachten en brengt ons bij het hotel voor de apres ski.
Moe maar voldaan over de prachtige skidag bedanken wij elkaar en gaat ieder zijns weegs.
Wim
Wordt vervolgd.

Vrijdag 3 februari 2012

Zaterdag 4 februari 2012

Zondag 5 februari 2012