RIJNLANDSE SKIVERENIGING

Postadres:

Vaartkade NZ 40

3461 CJ  Linschoten

Overige contactgegevens





REIZEN

Goed georganiseerde, gezellige groepsreizen met veel vrijheid en variatie
voor alleengaanden, vrienden, duo’s en gezinnen met kinderen



VERENIGING

Lid worden

Historie

Sneeuwfit

Overige activiteiten

Sportieve partners:


 RSV Reisverslag Mini-skireis Zell am Ziller 2018

Zaterdag 3 februari 2018

Om 8.00 uur hebben de eerste deelnemers zich al keurig gemeld bij Bram en Gerhard. De allereerste deelnemer die zich op zaterdagochtend vroeg met een “Appie” meldde was Arie, die zich helaas moest afmelden. Bij het klaar maken van zijn koffer op vrijdag was er een rugspier totaal verkeerd geschoten. Na een zeer slechte nacht ging zijn skireis totaal de mist in.

Vueling bracht ons keurig en snel naar Barcelona waar het even zoeken was naar ons eigen bus “Viajes de Espagna” met Vicenze aan het stuur. Na een mooi natuurrijke rit en halverwege de bekende plas-/drinkstop arriveerden de 21 vermoeide reizigers bij hotel Naudi. De Vlaamse Chantal stond ons buiten al op te wachten. En deelde  flinke pakkerds uit. Snel de spullen naar de kamers en direct door naar de skishop waar, met een schnaps in de hand, de skies werden aangemeten.

Terug in het hotel nog eerst wat “bieren” om daarna aan te sluiten in de diner “opschepcarrousel”. Niet al te laat zochten wij allen onze knusse slaapkamer op. De vermoeiende reis had haar tol geëist. Het is goed om weer terug te zijn in hotel Naudi!

 


De deelnemers aan deze reis:

Fred, Miep,Jos, Yvonne, Paula, Paul, Joke, Anna, Peter, Susan, Willy, Tanja, Ans, Hans, Ria, Mirjam, Anna, Hubert en Liesbeth.

en de reisbegeleiders Bram en Gerhard.

Zondag 4 februari 2018


Laten we beginnen met het feit dat het een eer is om het verslag te schrijven van de aller eerste ski dag. Dus bij deze hartelijk dank hier voor Gerhard!

Na een prima ontbijtje was iedereen bezig met zijn of haar uitrusting. Om half tien werden we verwacht bij de lift. Onze skikaarten waren al geregeld maar die van de 65 plussers nog niet. Vanwege de korting stonden de oudere jongeren een half uur in de rij om daarna hun passen te verkrijgen.

Na diverse tegenslagen (twee verkeerde stokken, verkeerde sleutels en geen geld voor de skipas waardoor Bram moest betalen voor Gerhard zijn pas…) gingen we naar boven met de skigondel. We hebben toen heerlijk geskied in een goed beginnend tempo waarbij iedereen even afkeek hoe de ski expertise was van iedereen. Dit is iets wat zeker niet tegen viel! Wie helaas wel viel was Miep. Dit bezorgde haar een bezoekje aan de lokale dokterspost. Zij zal de aankomende dagen moeten kijken of zij nog besluit te gaan skiën.

Al met al hebben we toch een goede eerste dag gehad en kijken we uit naar de rest van de week!


Maandag 5 februari 2018


Na de valpartij van Miep gisteren zijn er vandaag nog een aantal zieken bijgekomen. Niet door ski-ongevallen maar geveld door de griep. Afgelopen nacht Anna (de jonge) en Liesbeth en in de loop van de ochtend ook Miep; dubbel pech voor haar dus.

Gisteravond was er nog een gedoe met skihelmen inclusief handschoenen. Hans had de verkeerde helm meegenomen en Fred was zijn helm, door het gedoe met Miep, vergeten mee te nemen uit de lounge van hotel Naudi. Fred vond een andere helm en dacht die te ruilen met de helm die Hans verkeerd meegenomen had. Hans kreeg nu dus zijn eigen helm, maar wat Hans inleverde was niet de helm van Fred. Snap je het nog? Fred overal rondvragen of iemand anders een verkeerde helm heeft meegenomen, ook bij andere hotelgasten o.a. uit Rotterdam en een groep Engelsen, maar helaas. Vanochtend de helm bij Chantal, de manager van Naudi, ingeleverd en aan haar gevraagd of zij toevallig een helm aangeboden had gekregen. Helaas, maar zij zou iedereen vragen die naar de skikelder gaat. Wat bleek nu? Peter had al die tijd met zijn oren dichtgezeten. Hij had de helm van Fred maar wist dat niet. Na deze laatste ruil was uiteindelijk iedereen tevreden.

Vannacht is er veel sneeuw gevallen en de verwachting was dat het de hele dag doorgaat. Na wat “gaan we wel” of  “gaan we niet” zijn er toch 10 fanatiekelingen die zijn gaan skiën. Heel mooie lichte en droge sneeuw, maar toch wel erg vermoeiend om dwars en recht door die sneeuwhopen heen te ploegen. Desondanks een hele leuke skidag. Anderen zijn gaan wandelen en hebben ook op een soort tennisracket genoten van de stilte zodra je iets van de weg afgaat het dal in.


Dinsdag 6 februari  2018


Na een heerlijk ontbijt, begon voor mij een gezellige dag. Ik vind het altijd weer leuk te zien hoe het er in de skiberging aan toegaat. De ene deelnemer is snel klaar en de ander niet. Telkens is er iemand die wel wat vergeet zodat hij/zij weer naar boven moet om iets van de kamer op te halen. Ik moet ook zeggen dat dat niet mijn sterkste punt is. Uiteindelijk komt het allemaal wel goed.

Vandaag hadden we een scène uit het John Lanting theater. Een act van broer en zus ofwel Hubert en Anna. Verdween de één vanuit de skiberging met de lift naar boven, kwam de ander door de deur weer naar binnen met de vraag “hebben jullie Hubert ook gezien?”. Wij; “Hubert is met de kamersleutel jou aan het zoeken”. Waarop Anna weer naar boven ging.


Paul


Woensdag 7 februari 2018


Vandaag de 4e dag van ons weekje Soldeu. Na wat omtrekkende bewegingen o.a. door een sneeuw-wandel-dag op maandag (in de vele verse sneeuw in de prachtige Engelse vallei (verlaten)), vandaag weer een echte ski-dag. Om half 10 met bijna het voltallige gezelschap (behalve 2  pechvogels, 2 “lessers” en 2 vrije skiërs) vertrokken naar het meest  verre gedeelte van dit skigebied: Pas de la Case in Frankrijk.  Helder weer, pittig koud (-14) en mooie geprepareerde pistes. Skiën maar…… Niet te druk op de pistes, mooie omgeving. Voordat we er erg in hebben is het koffietijd en om half 1 zijn we al op de verste plek van dit gebied voor een lunch. Wisten jullie dat het als je flesje (door luchtdrukverschillen?, hoe zat dat ook al weer?) open gaat en langzaam leeg loopt, gewoon ijspegels aan je jas geeft in Andorra? Daarna weer aan de terugtocht naar Soldeu. Meer zon…. Om 4 uur daar aangekomen en op een zonnig, koud buitenterras (te ver) afgekoeld van alle inspanningen. Kortom: echt wintersport.


Donderdag 8 februari 2018


Als kersvers lid van de skivereniging vond ik het spannend of ik deze week mijn “draai” zou vinden. Ik miste door ziekte de eerste lesdag van de driedaagse ski-training. De strenge regels stonden latere instroom niet toe. Wat voor mij overbleef was een privéles van 2 uurtjes mijn eigen eindeloos gestuntel.

En zowaar, vandaag ontwaakte bij mij het skigevoel van lang geleden, het werd weer leuk! Als kers op de pudding nog mee geskied met Bram en Gerhard en opnieuw mijn grenzen verlegd! En wat een mooie dag was het weer daar boven in het ongerepte Andorra. Koud, -14, maar geen wind en een zonnetje erbij. Nu moe en voldaan aan de glühwein en met de anderen in de groep elkaars avonturen delen. Dat is het mooie van een vakantie met de Skivereniging.  


Vrijdag 9 februari 2018


VRIJ!!!!!

Vandaag geen skileraar die op me let, waarbij de route zonder overleg wordt bepaald.

Vandaag geen tocht onder de bezielende begeleiding van Bram en Gerhard, waarbij de route en tijdstip van vertrek op “democratische” wijze wordt bepaald.

Vandaag geen groepsproces, maar een duoproces.

Vandaag samen de route bepalen, samen de kaart lezen wat uiteindelijk niet helemaal goed lukt. De eerste afslag gaat het al mis. De verkeerde piste, die voor mij een hele uitdaging blijkt te zijn.

Een test voor het duoproces! Help waar is de skileraar.

Na de lunch blijkt het een uitdaging om weer naar Soldeu terug te komen.

Mijn maatje heeft wel al dagen geskied en met de groep vele tochten gemaakt, maar kaartlezen is lastiger dan je denkt.

Groepsprocessen zijn hilarisch en duo processen zijn discussies! Help waar zijn Bram en Gerhard?

Gelukkig komen we er samen uit. We hebben de route gevonden en van ons solo dagje  genoten.


Peter en Susan


Namens Tanja worden Gerhard en Bram hartelijk bedankt voor de fijne skitochten.


Terwijl de rest van de groep de pistes van Soldeu aan het trotseren was, gingen wij naar de hondensledes. Eenmaal daar aangekomen moesten we eerst wisselen van schoenen om ons vervolgens klaar te maken voor de barre reis die ons te wachten stond. Vervolgens gaf een aardige man ons de instructies waarna we vervolgens allebei aparte sledes met bijbehorende hondjes aangewezen kregen. De ankers waarmee de honden vast werden gehouden werden in de sledes gegooid en we vertrokken met 8 sledes (en een totaal van ongeveer 40 sledehonden) richting de bergen. Soms moest er gestopt worden omdat een van de honden onderweg zijn of haar behoefte moest doen en moesten we met z’n allen hard in de remmen. Joke kon de rem niet altijd even goed vinden waardoor ze op een gegeven moment controle over de slede verloor. Gelukkig kon ze zich zeer charmant weer op de slede werken. Nadat het slederondje voorbij was hebben wij de hondjes nog even goed geaaid en geprobeerd ze hondenkoekjes vanuit Nederland te voeren. Deze koekjes vonden ze echter niet te vreten…

In totaal waren we misschien 30 minuten aan het sleeën, maar het was echt een heel leuke ervaring!!


Zaterdag 10 februari 2018


Als we zaterdagochtend opstaan en naar buiten kijken, zien we een ware sneeuwstorm langs de eetzaal waaien. Raken we niet ingesneeuwd? Gelukkig hoeven we niet de berg op. Om 10.00 uur zitten we allemaal te wachten op de bus. Bram zet de TV aan zodat we wat beelden van de Olympische spelen kunnen zien. Als de bus om 11.00 uur voor de deur staat, gaat het inladen en instappen zeer snel. We knuffelen nog even met Chantal en dan brengt Vicenze (de buschauffeur) ons naar Barcelona, Terminal 2. Tot Andorrastad rijden we langzaam door de sneeuw op de weg.

In de bus maar ook in het vliegtuig wordt nog veel gesproken over hoe jammer het was dat Arie er niet bij was, de 2 verschillende sokken van jonge Anna op Schiphol, de vele snotterende en proestende deelnemers, het raadsel van de ongelijke skistokken en de skiruil van Paula, die op de laatste dag bij het inleveren van de skies wordt opgelost, de mooie tiefschnee, het sleetje rijden van Joke en jonge Anna met de husky’s, de mooie skimutsen van Anna, Hubert en Bram, de  ongelukkig val van Miep, Hans en Ria die zo’n 6 daagse skireis fantastisch vonden dus iets anders dan de korte reizen, de mooie afdalingen die we hebben gemaakt, Paul die de hekkensluiter bij de eet- en plasstops was, een vreemde man in het bed van Mirjam, Tanja die elke dag nog een extra laatste afdaling maakte, de 2 linkerhandschoenen van Jos, de verpulverde skibril van Ans en de kamerkluisjes die niet open willen, Bram en Gerhard die het kotje van Chantal bezoeken……………….

Om 20.00 uur nemen we op Schiphol afscheid van elkaar. Het was een mooie en geslaagde week.