RIJNLANDSE SKIVERENIGING

Postadres:

Vaartkade NZ 40

3461 CJ  Linschoten

Overige contactgegevens





REIZEN

Goed georganiseerde, gezellige groepsreizen met veel vrijheid en variatie
voor alleengaanden, vrienden, duo’s en gezinnen met kinderen



VERENIGING

Lid worden

Historie

Sneeuwfit

Overige activiteiten

Sportieve partners:


 RSV Reisverslag Santa Cristina 2018


De berichten uit Canazei:


Vrijdag 12 januari 2018

Na behoorlijk proppen van alle koffers, tassen en ski’s in de bagageruimte – chauffeur Sven werd een beetje bleek toen hij dacht dat alles erin zat en er nog een paar mensen aankwamen met bagage - vertrekken we richting de Dolomieten. Met 42 man is het binnenin de bus ook behoorlijk proppen. Maar des te gezelliger! Zoals bij elke reis lekker kletsen, een borreltje en borrelnootjes, filmpje en een poging doen tot slapen. Dit is in meer of mindere mate gelukt bij deze en gene. Maar wat was het heerlijk dat we vrij snel na het wakker worden al op de bestemming gearriveerd waren!


Zaterdag 13 januari 2018

Na een heerlijk ontbijtje verdeelde de groep zich om te genieten van de eerste dag zon. Onder leiding van diverse kenners van het gebied gingen verschillende groepjes verschillende gebieden in. Wat een mooie sneeuw en indrukwekkend gebied! De mooie pistes van Frankrijk en de gezelligheid van Oostenrijk, zo zou ik het omschrijven. En zeer verheugd dat er in de Annastube kaiserschmarrn en germknodel op het menu stonden! Maar diverse mensen namen de heerlijke apfelstrudel mit vanillesaus waar Anna om bekend staat. Een openbaring voor mij is dat het hier ooit Oostenrijks grondgebied is geweest. Helemaal niet gek, leerden we een dag later in het museum van de Marmolada. In de eerste wereldoorlog is er namelijk een grote strijd geleverd in dit gebied, en is dit gebied door Italië overwonnen. Je ziet de grote gaten in de dolomieten waar de soldaten zich in de oorlog verschuilden en alles wat in hun vizier kwam neerschoten. Dit zie je ook terug aan het interieur van ons fantastische hotel Carmen. Het plafond is compleet van houtornamenten gemaakt. Verder zeggen de foto’s van de Marmolada eigenlijk alles over deze dag: schitterende zon en bergen boven de wolken, waar je dan langzaam in skiet……


Vera


De deelnemers aan deze reis:

Sonja, Hans, Ria, Marion, Annelies, Inge. Margriet, Ron, Foekje. Joke, Frederik, Alie, José, Gerda, René, Jaap, Sylvia, Ria, René, Elly, John, Ivo, Hans, Katja, Vera, Gonnie, Edmee, Henny, Beatrice, Willy, Tony, Marijke, Gerard, Rutger, Yvonne, Erik, Hans, Femmy, Joke en John en de reisbegeleiders Anita en Victor.

(Vervolg) zondag 14 januari 2018

Vandaag is Victor met een een groep van 7 naar de Marmolada geweest. Om 8.30 uur bij de lift en om 16.30 uur terug. Op facebook valt nog te lezen: 2e dag skiën. Wat grijs weer maar supergoede pistes. Daarna met gloeiende wangen in de hotelbar.

Maandag 15 januari 2018

‘Wij zijn er bijna

Als de weerberichten op zondag aangeven dat de maandag een prachtige dag voorspelt, is de keuze voor vandaag snel gemaakt. Het moet de Marmolada worden. Het zevental gaat voor dag en dauw (voor vakantiebegrippen) op stap. Enkele deelnemers hebben zich uitermate goed voorbereid door nieuwe skimaterialen aan te schaffen. Meest opvallend: de K2 Luv versie (zonder daarbij passende zangeressen), de Rossignol met flitsende groen neon striping en een gedistingeerde Elan. Kortom: alles in orde. Zelfs de standaard Duc-Tape voor noodreparaties is verleden tijd.

De reis richting Arabba verloopt spoedig en snel. Een van de deelnemers komt wachtend voor de lift in lijfelijk contact met een Europeaan uit de Kaukasus die een geheel eigen manier van remmen heeft. Het is de zogenaamde Poetin stijl: je botst gewoon op de wachtende mensen voor je, uiteindelijk kom je dan vanzelf tot stilstand. Nadat deze hobbel is genomen gaat de reis naar de gondel voorspoedig al lokt de mooie dag vele, vele mensen naar de piste.

De rij wachtenden bij de gondel overtreft de stoutste verwachtingen. Trump mopperde over de aantallen mensen bij zijn inauguratie, hij zou jaloers zijn. Het mooie heldere weer zorgt voor prachtige uitzichten. De vele mensen die deze dag ook de route hebben genomen maken het een uitdagende afdaling. Onder bemoedigende kreten ‘wij zijn er bijna’ gaat de reis door naar beneden.

Wij komen er al snel achter dat het tijdvenster ernstig in problemen gaat komen. En inderdaad, wij stranden uiteindelijk in Corvara. Dan maar eerst een flinke opwarming met een passend drankje, en op zoek naar een taxi. Die is snel gevonden waarna de reis naar huis leidt tot de opmerking: de Sella Ronde is uitstekend te doen met een taxi.

Nadat bij thuiskomt een van de deelnemers met enige moeite wordt bevrijd uit de taxi is de uiteindelijke voldoening van een geslaagde dag zeer groot. Morgen het ontbrekende deel van de route maar doen.

Hans

‘s Avonds is de pubquiz gespeeld.

Woensdag 17 januari 2018

Vandaag (woensdag) valt mij de twijfelachtige eer te beurt een stukje te schrijven. Onder het mom: het is de vijfde keer dat je mee gaat, ben ik maar gezwicht. Het doel van vandaag was de Seiser-alm met busreisje via een prachtige route. De chauffeur was geen zonnetje in huis, wat al gauw leidde tot de opmerking: die kan wel een happy pill gebruiken. Scheen aanvankelijk nog het zonnetje, er kondigde zich al gauw weinig goeds belovende luchten aan. Desondanks scheerden Frederik en Ivo, niet meer onder invloed van hun beta-blocker, als herboren over de piste. Toen de eerste bui naar beneden kwam, trakteerden wij onszelf op koffie of wat dan ook. En Erik ging weer weldoende rond met zijn flaconnetje met 80%. Toen de koffie op was, scheen de zon weer. Vol goede moed begaven wij ons weer op de piste, bedekt met een vers laagje sneeuw. Met perfecte techniek zwierden wij over de niet al te moeilijke afdaling. Bij de  volgende sneeuwbui vonden wij dat wij een Kaiserschmarn verdiend hadden. De stemming steeg toen daar in de deuropening een dame in zuurstokroze outfit verscheen met een Go-Pro op haar helm, als twee druppels water lijkend op een Teletubby, De stemming  steeg naar het toppunt toen bij het afrekenen mijn portemonneetje onderwerp van gesprek werd. Jammer, maar daar moet ik het bij laten. De rest van de middag werd besteed aan het  verbeteren van onze techniek en vestigen van het snelheidsrecord: 75 km/uur. Maar één hobbel moest nog genomen worden: het liftje naar beneden zonder kleerscheuren te verlaten. Wordt vervolgd over 5 jaar ……………

José

Donderdag 18 januari 2018

Een vakantie zoals vakantie bedoeld is! Een fijne relaxte busreis, een gezellige groep, een schitterend hotel en fantastisch eten. Wat het skiën betreft: evenals bij het eten een keuze menu. Wil je lekker doorskiën, dan ga je met de good-old Ron mee, wil je wat rustiger en wat meer van de omgeving zien, dan kies je voor Anita of Joke. Je kan ook mee met mannen met knie- of heupproblemen, dat is ook heel gezellig. Tijdens het skiën of vooral het in de lift zitten valt je mond open van verbazing. Wat een landschap! Wat een “kerstbomen”, die vanwege hun schoonheid met sneeuw erop geen ballen of verlichting nodig hebben. De rotspartijen die boven de bergen verrijzen zijn adembenemend mooi met die poedersuiker erop. Kortom: het is de hele dag GENIETEN!

Groeten, Ria

Nog meer info over de donderdag: één groepje van 5 (met Victor) heeft het gebied van Cinque Torri bereikt en 2 andere groepjes niet, omdat ze te laat waren vertrokken …

Er is blijkbaar ook een groep Ron. Ook die hebben foto’s gestuurd en weten te melden over deze reis: mooi weer, goede sneeuw en gezellige groep.


Vrijdag 19 januari 2018

Diverse groepjes gingen weer op verschillende tijden op pad met verschillende doelen. Het einddoel was vandaag de après-ski bar onderaan de Saslong. De skiroutes werden aangepast aan het afgesproken tijdstip tussen 16:00 en 16:30 uur verzamelen. Op deze, wederom prachtige dag, kwam er een kink in de kabel toen groepje Anita en groepje Victor voor een kapotte lift stonden. Hierdoor besloot groepje Anita naar Selva/Wolkenstein te skiën en met de skibus naar de après-ski te gaan. Deze extra kilometers gingen een enkeling niet in de koude kleren zitten. Later dan gepland kwamen we toch nog bij de après-ski waar een groot deel van de groep al heerlijk van een welverdiend drankje zat te genieten. Groepje Victor heeft besloten terug te skiën naar het hotel na op de kapotte lift te zijn gestuit. Een groot deel van de groep maakt inmiddels aanstalten op te stappen toen Victor nog in allerijl zijn wandelschoenen had aangetrokken om nog aan te sluiten en is daarom halverwege weer terug gekeerd. Rond 18:15 uur kwam een eind aan deze in ploegendienst genoten après-ski.

Zaterdag/zondag 20/21 januari 2018

Op deze laatste skidag ging een groot deel na de koffers in de speelruimte te hebben geplaatst nog op pad voor een dagje skiën op deze zonnige dag. Een deel van de groep besloot te gaan wandelen en/of te gaan winkelen in Selva of in Ortisei. Al met al nog een gevulde dag. Ruim op tijd was iedereen weer klaar voor het laatste diner. De bus werd vlot geladen en exact 20:00 uur vertrokken we richting Nederland. Ondanks de sneeuw onderweg, werden we met slechts een uur vertraging veilig thuis gebracht in Leiderdorp door Fred Ahrens en zoon Sven. De reis in een notendop: veel zonuren, goede sneeuw, gemoedelijke sfeer, heerlijk eten en geen noemenswaardige blessures.

Zondag 14 januari 2018

Na onze prachtige eerste skidag waren de verwachtingen voor vandaag ietwat getemperd: er dreigden wat nevel en mist maar dat weerhield ons niet van ons voornemen om de Marmolada te beklimmen en van het uitzicht te genieten. Dat is ook volledig gelukt. De tocht naar de gletsjer, hoewel deels in nevelen gehuld, verliep heel voorspoedig en het uitzicht boven was in een woord fantastisch. De Dolomieten staken hun hoofd uit boven een zee van nevel en mist en dat leverde prachtige foto’s op. Vol goede moed startte ik de terugtocht en – het zal niemand verbazen – dat de zee van mist haar belofte volledig inloste. Het werd voor mij al snel een ploetertocht en zonder de liefdevolle en attente begeleiding van Jaap, Hans C, Tony en anderen was het voor mij beslist geen prettige dag geworden. Skien in zo’n groep is toch heel bijzonder en dat mocht ik vandaag weer eens aan den lijve ondervinden.

John