RIJNLANDSE SKIVERENIGING

Postadres:

Vaartkade NZ 40

3461 CJ  Linschoten

Overige contactgegevens





REIZEN

Goed georganiseerde, gezellige groepsreizen met veel vrijheid en variatie
voor alleengaanden, vrienden, duo’s en gezinnen met kinderen



VERENIGING

Lid worden

Historie

Sneeuwfit

Overige activiteiten

Sportieve partners:



 RSV Reisverslag Morzine 2018


Vrijdag 19 januari 2018

De reis met de Rijnlandse skivereniging naar Morzine. We gaan gepakt en gezakt vanuit Noorden(onze woonplaats) naar het Westen.  Het weer en het verkeer kunnen ons niet verrassen aangezien we vroegtijdig vertrekken om in La Place het avondmaal te gebruiken en op de bus te wachten.

19.30 is de afspraak maar tot onze verbazing arriveert de bus van firma Meerkerk al om 19.00 uur.

Ruimschoots voor de vertrektijd zijn alle 29 deelnemers aanwezig en is de bagage in de onderbuik van de bus verdwenen met de hulp van de chauffeur. Met een kleine omzetting van de stoelen in de bus zitten we in een Royal Royal Class bus van Meerkerk. We worden uitgezwaaid door oud Morzineganger Ton van Kampen met partner en Ted en Bram Verweij. Leuk! Om 00.00 uur worden we in Luxemburg uit de bus gezet om te luchten.

Wij waren verbaasd en tevreden over de verzorging onderweg. Bij de busreizen die we tot nu toe hebben gemaakt waren de drankjes en versnaperingen de bijverdienste van de chauffeur.

Maar bij de firma Meerkerk ging dit toch heel anders. Het werd minder “kerk” en steeds meer “bar”! Onze reisbegeleiders ontpopten zich ook als horecapersoneel. Ik miste wel het “Rijnlandse skiverenigings schortje”.  Koffie en thee werd er geschonken en als slaapmutsje voor de nacht werd een wijntje geschonken en een hapjes genuttigd.



De deelnemers aan deze reis:

Clementine, Marjanne, Alida, Henny, Daan, Frans, Jaap, Jacques, Henk, Willem, Wim, Ron, Conny, Hans, Riet, Mily, Ron, Robert, Tom, Ingrid, Lilianne, Margreet, Arnold, Paul, Sonja, Bert en Chiel

en de reisbegeleiders Gerhard en Willem.

Zaterdag 20 januari 2018

Na Luxembourg gaan de luiken dicht van de deelnemers en de bus. Op wat snurkgeluiden na is het stil en doet iedereen verwoede pogingen om aan zijn uren nachtrust te komen. Stoel omhoog, stoel omlaag, ooglapje om, pilletje, kussentje, dekentje, schaapjes tellen. Ik had er weinig baat bij.

Als we bij Hotel Les Bruyerès aankomen zie je dat tijdens de nacht de opgekropte energie er uit komt.


Bediening bus 19 januari

Dresscode nachtrust

Dresscode skiën 21 januari

Zondag 21 januari 2018

De volgende dag zag ik met lede ogen de skigroep vertrekken. Maar niet bij de pakken neerzitten en er nog wat van maken. In de recreatie ruimte kwam ik Daan en Henny tegen en hebben we de lunchgroep opgericht. Na enig speurwerk hebben we Riet(die niet skiet) ook nog kunnen traceren en gingen we op pad. Bij een Boulanger die ze in Duitsland een Konditorei zouden noemen hebben we na de goed gevulde vitrines te hebben bekeken  onze keuze gemaakt en achter in de zaak lekker gelunched. Dit koste wel 30 cent extra per persoon.

Wat deden de anderen?



Met een grote groep gaan de skiërs op pad en kiezen voor de Pleney-kant. We beginnen rustig zodat iedereen in zijn/haar comfortzone kan geraken. Helaas gaat Margreet onderuit met gevolgen. Onder begeleiding gaat Margreet naar de dokterspost, diagnose gebroken schouder. De groep gaat stug door hoewel de regen met bakken uit de lucht komt vallen.

Laat in de middag hebben we ons weer bij een stel verzopen katten aangesloten die lekker hebben geskied. Douchen, een drankje en dan aan tafel. Het was weer een mooie dag geweest. ’s Avonds wordt tijdens praatje een oproep gedaan om Margreet hand en spandiensten te verlenen. Tot onze grote verbazing was Daan Roest de eerste die zich aanmelden. Wat nou doof!!!!

Dresscode regen 22 januari

Maandag 22 januari 2018

Hier is tie dan eindelijk weer na een lange vakantie Henry de skiënde reporter. Op advies, afgestemd op de Meteo voorspellingen, gingen wij [Ghiel, Arnold en ik dus] om voor negen uur op weg om met de ski bus naar Avoriaz te gaan. Wat een bof daar kwam de bus, Arnold op Snowboots, vlugger te voet dan wij, haalde de bus en sprong er in en jawel wij stonden dus nog buiten. Door veel geschreeuw en in de bus de chauffeur zijn aandacht te trekken gingen de deuren  open en daar ging de reis. Wij nog volop in discussie zagen niet dat de bus een rondje Morzine maakte en pas bij de tweede keer viel het ons op dat wij daar al geweest waren. Uitgestapt en andere bus genomen. Ten bewijze van, bijgaand een afbeelding van het rondje en wachthokje. Eenmaal in het gebied, kleine teleurstelling er was maar 1 sleeplift en een stoeltjeslift in gebruik. Niet zeuren en een keer afdalen en toen rondje koffie. Daarna wat opklaringen en heerlijke afdalingen, tot de lunchpauze, zie foto. Na rijp beraad de middag sessie afgebroken en Arnold wilde nog wat oefenen???? ‘s Avonds kwam de aap uit de mouw? Hij had zonder ons te voorbereiden een date gemaakt met Marianne ow de dag er op met haar te gaan skiën en gedacht als ik ook achteruit kan boarden kan ik beter zicht op haar hebben, ja ja de smiecht. Of hij voor onze scheiding op de piste ging realiseren wat hij teweeg ging brengen maakte hij nog een smakker pal voor mijn neus, waarop ik nog zei: zoveel onderdanigheid verdien ik nou ook weer niet.  Enfin het laat zich raden wat er tijdens het heerlijke avondeten aan gesprek heeft ontwikkeld, ik bespaar jullie de sappige details om maar te zwijgen over de sappige anekdotes van onze Jaap. Niet al te spectaculaire dag, wel fijn. Morgen wacht een zonnige dag dus oogjes dicht, snaveltjes toe en welterusten.



Dresscode zon 23 januari

Dinsdag 23 januari 2018

Na twee dagen onder één groot wolkendek gebivakkeerd te hebben waren de verwachtingen voor vandaag hoog gespannen. De sneeuw en de regen die twee dagen en twee nachten lang met bakken uit de lucht was gevallen ging vandaag toch echt plaats maken voor de zon. Helaas moesten we vandaag afscheid nemen van Mar-Great die rond 12.00uur met de taxi werd opgehaald om naar het vliegveld van Genève gebracht te worden. Wij wensen haar het allerbeste en een goed en spoedig herstel van haar schouder/bovenarm. Willem bleef achter om Mar-Great uit te zwaaien en zou later aansluiten bij de Great Groep. We hadden gelukkig een zorgzame ‘zuster’, Mily geheten, in onze groep die de persoonlijke verzorging van Mar-Great met het grootste gemak en een grote glimlach de afgelopen dagen op zich heeft genomen.

En dan de dag van vandaag. De Great Groep wandelde eerst naar de gondel met Avoriaz als doel voor ogen. Daar bleek alras dat het doel alleen met de bus te bereiken zou zijn. Eenmaal boven in Avoriaz werden we beloond, de hemel brak open, zon en zicht, maar slechts één lift open. Lawinegevaar niveau 4 (op een schaal van 5) deed ons de das om. Na de lange wachttijd getrotseerd te hebben bracht de lift ons naar het begin van een overvolle, ijzige piste die we gelukkig allemaal heelhuids, maar met veel angst en beven, overleefden. Gerhard stelde voor het plan te wijzigen en ons heil te zoeken in Pleney. Daar zouden we dan Willem treffen.

Wij weer in de bus naar Pleney waar Willem in geen velden of wegen te bekennen was. Kennelijk hadden onze fantastische reisbegeleiders elkaar op dat punt nou net verkeerd begrepen. Willem was naar Avoriaz afgereisd. Ingrid en Lilianne hebben vaderlief opgehaald en na alle commotie en het veelvuldig tellen van de wisselende leden van de Great Groep hebben we prachtige afdalingen gemaakt onder de vertrouwde en goede leiding van Lilianne. De sneeuwconditie was geweldig, het zicht op de Mont Blanc overweldigend en de sfeer in de groep uitstekend. Kortom, het was de mooiste dag tot nu toe!


Woensdag 24 januari 2018

De dag begint met een veel belovend zonnetje. Er wordt op tijd ontbeten zodat er bijtijds aan een skidag begonnen kan worden. Een groep van 12 man zal onder leiding van Lilianne en Gerhard een poging wagen om het ‘rondje over Zwitserland’ te maken wat een pittige dag beloofd te worden. Eerst maar eens door het ontwakende Avoriaz heen skiën om richting ‘de muur’ te komen, de grens tussen Frankrijk en Zwitserland. In tegenstelling tot eerdere info bleek deze WEL open te zijn. Daar aangekomen is deze zonder ski’s onder bestudeerd en is er vanwege de nog af te leggen route besloten met de naast liggende lift onze weg te vervolgen. Verder over mooie lange en in de zon liggende pistes tot Willem bij Morgins een infobord zag waarop stond dat een verbindingslift naar Chatel niet werkte en er wel met een bus naar toe gereisd kon worden. Nou zijn wij er om te skiën dus trok het niemand om op een bus te gaan wachten en nog een behoorlijke rit te moeten maken dus is er besloten de inmiddels 2/3 afgelegde route weer terug te skiën. Dat ging voorspoedig ondanks de enkele sneeuwstormen die op de toppen van de bergruggen opgestoken waren. Snel nog even lunchen bij een Marmotten restaurantje waar ze binnen 10 minuten de hele bestelling van 12 man op tafel hadden. Eenmaal weer in de Avoriaz-omgeving zijn nog een paar extra afdalingen genomen waarmee de teller voor vandaag op cica 1,5 keer het ‘rondje Morzine’ is gekomen. Iedereen weer veilig binnen.



Een andere groep is onder leiding van Riet voor een wandeling in het Les Gets-gebied gegaan. Eerst naar het VVV kantoor een wandelkaart gehaald en met de gondel omhoog waar we eerst eens even uitgebreid koffie zijn gaan drinken en de kaart bestuderen. Ron was beter in de kaart bestuderen dan wij en had al gauw door dat we via de oefenweide omhoog moesten lopen. Om het ons zelf makkelijk te maken had Ron bedacht dat we wel de loopband van de skiërs konden gebruiken. Op slinkse manier hebben wij onszelf er tussen gemoffeld met Riet voorop. Zij dacht aan het einde ook wel opgevangen te worden door een charmante heer, nee dus! Riet werd gelanceerd van de band af en gelukkig door haar eigen skistokken toch nog opgevangen. Ron en ik waren na dit gezien te hebben eerder van de band gesprongen.

Na een heerlijk stuk in de volle zon gewandeld te hebben vonden we het wel weer tijd oor een tweede pauze. Dit keer de specialiteit van het restaurant namelijk een grote beker gevuld met slagroom en kleine marshmellows. De warme chocomel in een kan ernaast geleverd. Zo konden wij wel weer verder aan de trip. Na nog een aantal klimmen en dalen te hebben gelopen kwamen we aan in Les Gets. Daar hebben we nog even in het dorp gelopen voor we een restaurantje in stapten om de lunch te gebruiken. Riet vertaalde de menu kaart even waarin stond: groentesoep van het seizoen. Dat sprak ons wel aan. Ron had na de warme choco + nog niet zoveel honger en bestelde een patatje. Na 5 minuten kwam de soep. Het was erwtensoep zonder worst maar wel met stukken brood maar niet warm! Terug gestuurd naar de keuken en toen we hem terug kregen was hij 200 graden en niet te vr...… Ook de patat van Ron was niet helemaal het einde. Na deze geweldige lunch hebben wij de bus terug genomen naar het hotel waar we moe maar voldaan terug konden kijken op een mooie zonnige wandeldag.

Donderdag 25 januari 2018

Donderdag is weer een schitterend zonnige dag. De groep van Lilianne doet een tweede poging voor een hele ronde door Zwitserland en dit keer langs het meer van Genève. Koffie gedronken op het uitkijkpunt met prachtig zicht op het meer. Was een stukje om maar de moeite waard. Daarna snel verder. Bijna ging het weer de mist in omdat halverwege een lift stuk was. Gelukkig werd deze tijdens onze lunch gerepareerd en konden we de tocht helemaal afmaken. Aan het eind had onze Jaap benen die aanvoelden als kachelpijpen......zei hij. Maar allemaal waren we moe en zeer voldaan. Het gebied is onbeschrijfelijk mooi en groot. Weer de dag met een gouden randje.

De après-ski is heel gezellig in het hotel. Voor de klaverjassers was het vandaag helaas iets te laat.

Er waren ook vandaag weer verschillende groepen die hun eigen plan trokken. Skiën, langlaufen, wandelen of reflexen. Tijdens het fonduen en racletten kwamen de verhalen los en zoals elke avond is het tijdens het diner weer bere gezellig en veel te snel laat geworden. Gelukkig morgen weer een nieuwe dag.........


Lilianne


Vrijdag 26 januari 2018

Vrijdag zou er in eerste instantie veel sneeuw vallen. Bij het wakker worden blijkt het een prima dag om op stap te gaan. Ik heb langlauflatten en schoenen meegenomen. Er is een route die start vanaf de TC Super Morzine! Als je dan toch gaat langlaufen is een zwarte route een leuke uitdaging. Om 8.45 op weg met mijn skigroepje. Zij gaan skiën! Ze jodelen nog achter me aan vanuit de lift. Ik ga achter een snelle Fransman aan. Eerst klimmen door het bos. Later prachtige uitzichten naar twee kanten. De zon komt zelfs door. Na anderhalf uur stijgen tijd voor een café au latte chaud. Daarna door naar Avoriaz. Die Fransen sporen niet zoals ze de route sporen. De route aangeven is helaas ook wat lastig. Op mijn terugweg plaatsen ze borden!

Na wat extra kilometers dwalen, kom ik om 13.15 weer terug bij de lift. Omlaag naar de bakker om wat te eten. Daar tref ik Hennie en Ron die op weg zijn voor een wandeling. Na een welverdiende douche zie ik dat het behoorlijk mistig is. Ik ga wat leuks voor mijn dochters kopen. Daarna trekt de lucht dicht. Ik ga dus die middag niet meer skiën. Mijn zoon Tom is intussen met een hele gezellige groep op pad........…

De eerste keer dan ik met Arnold in de stoeltjeslift stap weet ik nog als de dag van gisteren. Het was 1933.. oh nee 2018 en ik duw hem per ongeluk omver. Vervolgens zit ik twee stoeltjes voor hem en kunnen we er samen hard om lachen. De stoeltjesliften gaan overigens vaker mis want Marjanne is ook mooi onderuit gegaan aan het einde van een traject, we waren aan het praten over een ietwat vunzig onderwerp en lagen zelfs op de grond nog in de slappe lach toen de Skiliftbediende bezorgt op ons af kwam en de lift stil zette. Die Franse liften zijn ook wel erg lastig voor snowboarders omdat we dwars met onze benen in de lift zitten en er zit in Frans gebied zo’n beenscheiding tussen.. Vele zonnige selfies en een hoop hellingen en liften later komt er toch een mooie mist omhoog zetten waardoor het toch wel heel spannend is op de piste. Dicht bij elkaar blijven. Hoe werken die palen nou precies? Oké tussen in blijven en rustig als een slang naar beneden achter elkaar aan. Even zorgen dat Henk beneden komt want hij heeft extra last van zicht/evenwicht problemen. Ik heb sowieso respect voor alle sportiviteit en soepele heupjes onder al deze “jongeren” in de skigroep. Henk: “kom jongens, even het funpark in!” Zelf ben ik allang tevreden met de kleine sprongetjes aan de rand van de piste. Klaverjassen, sauna, tafeltennis Vroeg op, doorskiën en in de avond even drie uur tafelen hmmmm lekker, onbeperkt wijn en viergangen. Voor ons de eerste week met de Rijnlandse Skivereniging. We hebben het erg naar ons zin gehad. We hebben de gemiddelde leeftijd (wat is de gemiddelde leeftijd van deze groep?) behoorlijk omlaag gehaald. De aansluiting met iedereen was erg makkelijk en leuk. Tot een volgende keer.


Tijdens het diner op vrijdag heeft Paul op zijn knieën in ons bijzijn Sonja ten huwelijk gevraagd. Sonja heeft volmondig JA gezegd. Met champagne in de hand heeft de groep het toekomstig echtpaar luid toegezongen. Daarna werden Sonja en Paul door iedereen gefeliciteerd. Wij wensen hun het allerbeste toe.


Zaterdag 27 januari

Ondanks de emotionele momenten van de vrijdagavond, het Ja-woord van Sonja aan Paul, de uitreiking van de skigids Award, uitreiking Award voor de 82 jarige die 2 keer rondje Zwitserland doet en de Zuster Theresia Award blijven we helder. We hebben goed onthouden wat er allemaal gedaan moet worden voordat we  weer mogen skiën. Vanuit het hotel zien we mist. Balen! Gelukkig is er iemand zo slim even te kijken op de webcams. Zon op 1800 meter.

Een heerlijke dag geskied. Geluncht in de op stijgende mist en een gezamenlijk afscheid met een glas glühwein bij de POES. Helaas de hele week geen POES gezien. De reisbegeleiders hebben ons in het ooitje genomen.

De georganiseerde chaos van het omkleden in de ping pong zaal en sauna komen we ook gelukkig door. Dan rest alleen nog de maaltijd en het afscheid met Annick, Christian en Vincent. Om 20.00 uur rijden we met Mike aan het stuur de berg af. We hebben een snelle en goede terugreis. ’s Avonds een drankje en vechten tegen de slaap tot de plasstop. Nu kunnen we ons in Morpheus armen nestelen.


Zondag 28 januari

Om 9.30 uur staan we in Leiderdorp. We hebben thuis veel te vertellen: een schetsende Ron, veel sneeuw, mist, het ongelukkige moment van MarGreat, ijzige pistes, niet werkende liften, een vergezicht op het meer van Genève, een huwelijksaanzoek, lunchen in de mist, het overweldigende gelach aan tafel, een langlaufende dokter, zuster Mily, een  gemiddelde leeftijd van 63 jaar (dat valt mee) ………. Kortom te veel om op te noemen.


De bus is in een oogwenk geleegd en de inhoud van de onderbuik van de bus is verplaatst naar de ping pong zaal in het hotel. Jaap was zijn skischoenentas kwijt en wist zeker dat hij blauw was en er Jaap van der Dongen op stond. Zoeken, zoeken, speuren bij de bus in de ping pong zaal zonder succes. We wilden gaan skiën en dus we hielpen Jaap in de kleren sokken, skibril en schoenen huren. Toen deed er zich een fenomeen voor we beleefden een heuse transitie niet van man naar vrouw maar van man naar man. Lilianne ontdekte plots een skischoenentas van ene Henk en bekeek de inhoud, hierin zat een label met de naam Jaap. Zoon en vader van Dongen waren verwisseld. Actie, we moesten Jaap zien te achterhalen want die was al skischoenen aan het huren. De actie slaagde en spaarde Jaap geld en gemoedsrust uit. De middag skiën was ondanks het weer geslaagd. Alleen moest ikzelf afhaken vanwege een oude blessure die weer ging opspelen. De dokter zorgde ervoor dat ik de papieren kreeg om het een en ander te kunnen declareren.